۲۷ اسفند؛ ولادت حضرت زینب کبری(س)

 

۵ جمادی الاول ؛ ولادت با سعادت عقیله ‏ی بنی هاشم حضرت زینب (س) (۵ ق)

زینب در لغت به معنای درخت نیکو منظر آمده و گاهی به معنای زینت پدر می‏باشد. حضرت علی(ع) دو یا سه دختر به نام زینب داشته و دختر بزرگ آن حضرت، زینب کبری است و اوست که در واقعه‏ی عاشورای سال ۶۱ هجری به همراه امام حسین(ع) بوده است. حضرت زینب(س) از زنان فاضله، عالمه و شجاع تاریخ است و فضایل آن بانو و جلالت شأنش بسیار والاست. آن حضرت، همسر پسرعمویش عبداللَّه بن جعفر بن ابی‏طالب بود و پنج فرزند داشت. حضرت زینب به هنگام عزیمت امام حسین(ع) به عراق، برادر را همراهی کرد و در واقعه‏ی کربلا دو پسرِ آن بانو به نام‏های محمد و عَون به شهادت رسیدند. ایشان از سوی حضرت امام حسین(ع) سرپرستی اهل‏بیتِ آن حضرت و حفظ و نگهداریِ مقام ولایت کبری، امام سجاد(ع)، را در هنگام بیماری برعهده داشت. شیرزن کربلا با روحیه‏ای قوی و شهامت زاید الوصف خود توانست آن امانت بزرگ را در آن شرایط سخت و سنگین اسارت به درستی و شایستگی به منزل رساند. خطبه‏های مردانه و رسواکننده‏ی حضرت زینب(س) در مجلسِ ستم عُبیداللَّه بن زیاد در کوفه و یزید بن معاویه در شام که کاخ ظلم و جورِ فرعون زمان را به لرزه در آورد، شهره‏ی تاریخ است.

دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.